ومىفرمود كه : اگر پاچهء گوسفندى براي من به هديه بياورند قبول مىكنم « 1 » . ودر حديث صحيح ديگر فرمود كه : چون آن جناب از دنيا رفت قرض داشت « 2 » ودر حديث صحيح ديگر فرمود كه : آداب نماز آن جناب آن بود كه آب وضو را نزديك سر خود مىگذاشت وسرش را مىپوشانيد ومسواك را زير فراش خود مىگذاشت وقدرى مىخوابيد ، وچون بيدار مىشد نظر به أطراف آسمان مىكرد وآيات آخر سورهء آل عمران را مىخواند ، پس مسواك مىكرد ووضو مىساخت وچهار ركعت نماز مىگزارد وركوع وسجود را به قدر قرائت طول مىداد ، وركوع را آن قدر طول مىداد كه مىگفتند سر از ركوع بر نخواهد داشت امشب ، وهمچنين سجود را طول مىداد ، پس به رختخواب برمىگشت وقدرى مىخوابيد ، پس بيدار مىشد وباز نظر به آسمان مىكرد وآيات را مىخواند ومسواك مىكرد ووضو مىساخت وبه همان طريقه چهار ركعت نماز مىكرد ، وباز به رختخواب برمىگشت وقدرى مىخوابيد ، وباز برمىخاست وبه همان آداب عمل مىكرد ونماز وتر ونافلهء صبح را مىگذاشت ، پس به مسجد مىرفت براي نماز صبح « 3 » . ودر حديث معتبر ديگر فرمود كه : اگر ترسى كه شوق دنيا بر تو غالب گردد ، به يادآور زندگانى رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را كه قوت آن جناب نان جو بود وحلواى أو خرما بود وآتش افروزش سعف خرما بود اگر به دستش مىآمد « 4 » . در حديث ديگر فرمود كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم هرگز به كنه عقل خود با مردم سخن نگفت ، مىفرمود : ما گروه پيغمبران مأمور شده‌ايم كه سخن گوئيم با مردم به اندازهء عقلهاى ايشان « 5 » .

--> ( 1 ) . كافى 5 / 143 ، كه اين معنى در ضمن دو روايت ذكر شده است . ( 2 ) . كافى 5 / 93 ؛ وسائل الشيعة 18 / 319 . ( 3 ) . تهذيب الأحكام 2 / 334 ؛ وسائل الشيعة 4 / 270 . ( 4 ) . كتاب الزهد 12 ؛ كافى 8 / 168 ؛ وسائل الشيعة 16 / 14 . ( 5 ) . كافى 1 / 23 و 8 / 268 ؛ امالى شيخ صدوق 341 .